در عشقت پیچیده ام.

سیاوش با آشوب وارد زندگی من شد و با عشقش تمام زندگی ام را آشوبناک کرد. زندگی ام دستخوش انواع تئوری ها شد. آشوب، ریسمان ها و ابعاد، تناسخ، تکامل ...و در سیاوش پیچیده ترین چیزی را دیدم که هنوز علم آن را نیافته، سیاوش برای من life for love است. مرا به چیزی رساند که پیچیده ترین و نا شناخته ترین چیز دنیاست. زندگی با عشق، زندگی برای عشق و عشق برای زندگی.

در این 3 ماه بار ها و بار ها خود را فرو ریختم و بر ویرانه ام از نو بنا شدم. دگرگونه شدم. قوی شدم، رشد کردم، بزرگ شدم!دستی بود که مرا با خود بالا و بالاتر برد. با سر انگشتانش مهرش را به من بخشید و روحم را جلا داد. مثل بارانی که آن روز بر ما بارید، با باران عشق روحم را تازه کرد. با گرمی و شورش  نور در رگ هایم پاشید.سیب عشق را از درخت ممنوعه چید.

نیاز به بازبینی این دوره ی مهم دارم. با 3 ماه قبلم فاصله ی نجومی دارم. من اکنون انسانی سرشار از اعتماد به نفسم، توانایی هایم را باور دارم و ایمان دارم این زندگی ام همراه با اثری بزرگ خواهد بود.می دانم که این شور ، این شراب مرد افکنی که در جام هواست و این بوی خوش اقاقیا بی جهت مرا مست نمی کنند، آنچه مستم می کند بودن کسی ست که محور زندگی ام بر استوای اوست.

زندگی ام در سطح عمیقی از رئالیسم جادویی می گذرد. نقب می زنم به زندگی های گذشته ام. بیش از پیش خواب های سوررئالیستی می بینم و حتا هر چالش و کشمکش زندگی مان، مرا بیشتر به عمق عشق می برد.

گاهی دست به کار هایی می زنم که تا 3 ماه قبل در مخیله ام نمی گنجید. می توانم بگویم سیاوش باعث شد دچار رنسانس شوم. این زندگی با تمام آشوبناکی اش منحصر به فرد است. هر بار که به آینده نگاه می کنم از fix pioint  متفاوتی شروع می شوم، گاهی به نقطه جذب می رسم و گاهی نمی رسم، هر چه که هست لحظه به لحظه به پایداری بیشتری می رسم و fix point  های بیشتری می آفرینم. و هر بار که به قلبم مراجعه می کنم، سرخ تر از همیشه می تپم.عاشق تر از عشق.قلب من، پایدارم کن.

عجیب ترین دوران زندگی ام را می گذرانم و سخت ترین مرحله را، دچار بحران مالی شده ام، وضعیت دوستی هایم بسیار پیچیده است و دانشگاه رفتنم اسفناک. از نظر فکری دغدغه های فراوانی دارم. حیطه های مختلفی برای فعالیت دارم و گاه یاس فلسفی عمیقی در برم می گیرد. اما با تمام این احوال زندگی ام کیفیت ویژه ای دارد، کیفیتی که از من و توانایی ام سرچشمه می گیرد. سیاوش باعث شد توانمندی دگربار در من حلول کند، به هیچ مشکلی نه نمی گویم، کوه وار به پای این عشق می ایستم.یک سپاسگزاری رسمی بدهکارم به شما.سیاوشم، سیاوش عاشق، زندگی هایم را متبرک کردی با حضورت، سبز شدم با جوانه ای که تو در من کاشتی و روئینه شدم. مرا روئینه تنی کردی  به اکسیر عشقت  که توان هر معجزه ای را یافته ام.

من به پویایی رسیده ام. هر لحظه از یین به یانگ و از یانگ به یین در حرکتم. چرخه ی دائوی کاملی در من در جریان است. اندیشه ی فلسفی و علمی ام در حال پیشرفت است. در ادبیات از سطحی که اکنون برای خود مبتذل می پندارم بالاتر رفته ام و مطالعاتم هدف دار و عمیق شده است. خوب می دانم از زندگی چه می خواهم و نقطه های کلیدی زندگی ام را می شناسم. در این کیفیت از زندگی بسیاری از چیز ها برایم اهمیت خود را از دست داده اند و می خواهم فراتر از کلیشه های رایج به راهم ادامه دهم. می خواهم یاغی باشم. عصیان کنم در برابر قبیله ام و عشقم را فریاد کنم.

اثر پروانه ای مرا دگرگونه کرده. می خواهم فراکتالی رقم بزنم که مرا در هر ذره اش تکرار کند.می خواهم لحظه هایمان، عشقمان و بودنمان تکثیر شود. می خواهم تو باشی، من باشم و عشق بماند، می خواهم عشق تو آبروی جهان شود.

متشکرم سیاوش، که آمدی و از من دگرگونه ای ساختی که خود در تصور نداشتم. دگرگونه ای که در تصور من ابر انسان بود.ابر انسانی که می خواهم من باشم.

متشکرم به خاطر تمام آنچه که بودم و بر من آشکار ساختی.متشکرم که بال رویاندی بر شانه هایم.

متشکرم به خاطر تمام نقاط جذبی که به نبض رسیده.به خاطر قلبی که مستانه می تپد برای تو.

پی نوشت: امشب دوباره آشوب تمام وجودم را گرفت، با آهنگ فریدون فروغی:((خواهم تو شوی، محبوب دلم )) نا خودآگاه باران شده بودم. اشکی که نه غم بود و نه از سر شوق بود، اشکی که نمی شناختمش، گویی اشک عشق بود...